frostade

Tłumaczenie dawnego niemieckiego pisma odręcznego (kurrenta):

– przedwojennych aktów urodzenia, ślubu, zgonu,

– ksiąg wieczystych,

– artykułów prasowych

– niemieckich ksiąg hipotecznych

– korespondencji sporządzonej w niemieckim piśmie gotyckim

Cena tłumaczenia standardowego aktu urodzenia jak poniżej – 49 zł

Ciekawostki z pracy tłumacza:

Krasiejów, 1854 rok

Polowanie na wilki jako obowiązek gruntowy i śniadanie weselne jako spadek

Tłumacząc stare księgi wieczyste pisane niemieckim pismem odręcznym z 19 wieku można trafić na takie perełki:

Księga gruntowa Krasiejów (w Archiwum Państwowych w Opolu)

Numer domu 73

Angerhäusler Christian Maushagen

[Anger to pierwotnie wspólny plac w centrum lub na obrzeżach wioski, gdzie wspólnie wypasano bydło a potem budowano domy]

1817 rok

Wspomniany Maushagen, syn kowala w hucie Malapane, nabywa tę zagrodę od poprzedniego właściciela, Urbana Korzenietz, na mocy umowy kupna sporządzonej sądownie 13 sierpnia 1817 roku.

Christian umiera i w roku 1854 współwłaścicielami w drodze dziedziczenia zostali spadkobiercy: wdowa Franziska Maushagen oraz sześcioro dzieci — Maria, zamężna Kolodziey, Barbara, Catharina, Peter, Franz i Anna Maushagen.

W księdze zapisano obciążenia majątku wobec urzędu dominialnego w Opolu (Krasiejów należał do majątku królewskiego).

Każdy właściciel tej zagrody miał obowiązek co roku:

1. płacić urzędowi dominialnemu w Opolu czynsz dziedziczny w dniu św. Michała;

2. płacić opłatę za służbę w terminie Trinitatis (opłata zamiast wykonywania określonych robót w ramach pańszczyzny);

3. przepracować dla tego urzędu cztery dni żniwne — dwa dni z kosą, a dwa z grabiami lub sierpem — bez wynagrodzenia. Zamiast pracy urząd dominialny mógł zażądać zapłaty pięciu srebrnych groszy za każdy dzień.

4. Uczestniczyć nieodpłatnie w polowaniu na wilki.

Dodatkowo w związku z działem spadku zapisano dziedziczną część majątku rodzicielskiego na rzecz Anny Maushagen, która była niepełnoletnia: 26 talarów i 20 srebrnych groszy. Jej brat Peter Maushagen, właściciel gospodarstwa, miał wypłacić tę kwotę po osiągnięciu przez nią pełnoletności. Ponadto, gdyby wyszła za mąż albo osiągnęła pełnoletność, miał przekazać jej krowę albo — według jej wyboru — osiem talarów, a także wyprawę ślubną albo trzy talary w zamian.

Peter miał również przekazać swojemu bratu Franzowi, po osiągnięciu przez niego pełnoletności, siedem talarów i piętnaście groszy z wartości narzędzi rzemieślniczych oraz zapłacić śniadanie weselne lub wypłacić mu 1 grosz.

Joanna Mrohs